ku-ni-ca

kunica (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kunica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kunicmnoga dopełniaczżeński
kunicapojedyncza mianownikżeński
kunicachmnoga miejscownikżeński
kunicamimnoga narzędnikżeński
kunicąpojedyncza narzędnikżeński
kunicemnoga mianownikżeński
kunicemnoga biernikżeński
kunicemnoga wołaczżeński
kunicępojedyncza biernikżeński
kunicopojedyncza wołaczżeński
kunicommnoga celownikżeński
kunicypojedyncza celownikżeński
kunicypojedyncza miejscownikżeński
kunicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz