kum-kę

kumkę (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kumka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kumcepojedyncza celownikżeński
kumcepojedyncza miejscownikżeński
kumekmnoga dopełniaczżeński
kumkapojedyncza mianownikżeński
kumkachmnoga miejscownikżeński
kumkamimnoga narzędnikżeński
kumkąpojedyncza narzędnikżeński
kumkępojedyncza biernikżeński
kumkimnoga mianownikżeński
kumkimnoga biernikżeński
kumkimnoga wołaczżeński
kumkipojedyncza dopełniaczżeński
kumkopojedyncza wołaczżeński
kumkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz