ku-ma-to-ść

kumatość (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kumatość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kumatościmnoga dopełniaczżeński
kumatościmnoga mianownikżeński
kumatościmnoga biernikżeński
kumatościmnoga wołaczżeński
kumatościpojedyncza celownikżeński
kumatościpojedyncza miejscownikżeński
kumatościpojedyncza dopełniaczżeński
kumatościpojedyncza wołaczżeński
kumatościachmnoga miejscownikżeński
kumatościamimnoga narzędnikżeński
kumatościąpojedyncza narzędnikżeński
kumatościommnoga celownikżeński
kumatośćpojedyncza biernikżeński
kumatośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz