kul-tycz-no-ść

kultyczność (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kultyczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kultycznościmnoga dopełniaczżeński
kultycznościmnoga mianownikżeński
kultycznościmnoga biernikżeński
kultycznościmnoga wołaczżeński
kultycznościpojedyncza celownikżeński
kultycznościpojedyncza miejscownikżeński
kultycznościpojedyncza dopełniaczżeński
kultycznościpojedyncza wołaczżeński
kultycznościachmnoga miejscownikżeński
kultycznościamimnoga narzędnikżeński
kultycznościąpojedyncza narzędnikżeński
kultycznościommnoga celownikżeński
kultycznośćpojedyncza biernikżeński
kultycznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz