ku-lo-mio-tu

kulomiotu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kulomiot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kulomiociepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kulomiociepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kulomiotpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kulomiotpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kulomiotachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kulomiotamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kulomiotempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kulomiotommnoga celownikmęski rzeczowy
kulomiotowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kulomiotówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kulomiotupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kulomiotymnoga mianownikmęski rzeczowy
kulomiotymnoga biernikmęski rzeczowy
kulomiotymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz