ku-law-czu-ki

Kulawczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kulawczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kulawczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kulawczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kulawczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Kulawczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kulawczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kulawczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kulawczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kulawczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kulawczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kulawczukommnoga celownikmęski osobowy
Kulawczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kulawczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kulawczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kulawczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kulawczukówmnoga biernikmęski osobowy
Kulawczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kulawczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz