ku-kuć

Kukuć (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kukuć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kukućpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kukućpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kukućpojedyncza mnoga celownikżeński
Kukućpojedyncza mnoga biernikżeński
Kukućpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kukućpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kukućpojedyncza mnoga wołaczżeński

Kukuć (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kukuć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kukuciapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kukuciapojedyncza biernikmęski osobowy
Kukuciachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kukuciamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kukuciemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kukuciemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kukuciemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kukuciempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kukuciommnoga celownikmęski osobowy
Kukuciowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kukuciowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kukuciowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kukuciówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kukuciówmnoga biernikmęski osobowy
Kukuciupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kukuciupojedyncza wołaczmęski osobowy
Kukućpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz