ku-ców

kuców (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: kuc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kucpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
kucapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
kucapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
kucachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
kucamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
kucemnoga mianownikmęski zwierzęcy
kucemnoga biernikmęski zwierzęcy
kucemnoga wołaczmęski zwierzęcy
kucempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
kucommnoga celownikmęski zwierzęcy
kucowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
kucówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
kucupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
kucupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Kuców (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kuc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kucpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kucapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kucapojedyncza biernikmęski osobowy
Kucachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kucamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kucemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kucemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kucemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kucempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kucommnoga celownikmęski osobowy
Kucowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kucowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kucowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kucówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kucówmnoga biernikmęski osobowy
Kucupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kucupojedyncza wołaczmęski osobowy

Kuców (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kuca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kucapojedyncza mianownikmęski osobowy
Kucachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kucamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kucąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kucemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kucemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kucemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kucępojedyncza biernikmęski osobowy
Kucopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kucommnoga celownikmęski osobowy
Kucowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kucowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kucówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kucówmnoga biernikmęski osobowy
Kucypojedyncza celownikmęski osobowy
Kucypojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kucypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Kuców (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Kuców

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kucowapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Kucowachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Kucowamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Kucowempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Kucowiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Kucowiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
Kucowommnoga celownikmęski rzeczowy
Kucowowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Kucowówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Kucowymnoga mianownikmęski rzeczowy
Kucowymnoga biernikmęski rzeczowy
Kucowymnoga wołaczmęski rzeczowy
Kucówpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Kucówpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Kucowupojedyncza celownikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz