ku-ca-łów

Kucałów (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kucała

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kucalepojedyncza celownikmęski osobowy
Kucalepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kucałapojedyncza mianownikmęski osobowy
Kucałachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kucałamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kucałąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kucałępojedyncza biernikmęski osobowy
Kucałopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kucałommnoga celownikmęski osobowy
Kucałowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kucałowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kucałówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kucałówmnoga biernikmęski osobowy
Kucałymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kucałymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kucałymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kucałypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz