ku-bryń

Kubryń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kubryń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kubryniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kubryniapojedyncza biernikmęski osobowy
Kubryniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kubryniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kubryniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kubryniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kubryniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kubryniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kubryniommnoga celownikmęski osobowy
Kubryniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kubryniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kubryniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kubryniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kubryniówmnoga biernikmęski osobowy
Kubryniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kubryniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Kubryńpojedyncza mianownikmęski osobowy

Kubryń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kubryń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kubryńpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kubryńpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kubryńpojedyncza mnoga celownikżeński
Kubryńpojedyncza mnoga biernikżeński
Kubryńpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kubryńpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kubryńpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz