ku-bi-ko-wie

Kubikowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kubik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kubikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kubikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kubikapojedyncza biernikmęski osobowy
Kubikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kubikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kubikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kubikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kubikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kubikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kubikommnoga celownikmęski osobowy
Kubikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kubikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kubikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kubikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kubikówmnoga biernikmęski osobowy
Kubikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kubikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz