ku-bień

Kubień (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kubień

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kubieniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kubieniapojedyncza biernikmęski osobowy
Kubieniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kubieniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kubieniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kubieniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kubieniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kubieniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kubieniommnoga celownikmęski osobowy
Kubieniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kubieniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kubieniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kubieniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kubieniówmnoga biernikmęski osobowy
Kubieniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kubieniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Kubieńpojedyncza mianownikmęski osobowy

Kubień (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kubień

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kubieńpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kubieńpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kubieńpojedyncza mnoga celownikżeński
Kubieńpojedyncza mnoga biernikżeński
Kubieńpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kubieńpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kubieńpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz