kszta-łci-cie-la-mi

kształcicielami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kształciciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kształcicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
kształcicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kształcicielapojedyncza biernikmęski osobowy
kształcicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
kształcicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
kształcicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
kształcicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
kształcicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
kształcicielemnoga mianownikmęski osobowy
kształcicielemnoga wołaczmęski osobowy
kształcicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kształcicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
kształcicielimnoga biernikmęski osobowy
kształcicielommnoga celownikmęski osobowy
kształcicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
kształcicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kształcicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz