ksi-ężpo-la-ny

księżpolany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: księżpolanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
księżpolanmnoga dopełniaczmęski osobowy
księżpolanmnoga biernikmęski osobowy
księżpolanachmnoga miejscownikmęski osobowy
księżpolanamimnoga narzędnikmęski osobowy
księżpolaniemnoga mianownikmęski osobowy
księżpolaniemnoga wołaczmęski osobowy
księżpolaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
księżpolaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
księżpolaninapojedyncza biernikmęski osobowy
księżpolaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
księżpolaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
księżpolaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
księżpolaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
księżpolanommnoga celownikmęski osobowy
księżpolanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
księżpolanymnoga biernikmęski zwierzęcy
księżpolanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz