ksi-ężo-pol-scy

Księżopolscy (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Księżopolski

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Księżopolscymnoga mianownikmęski osobowy
Księżopolscymnoga wołaczmęski osobowy
Księżopolskipojedyncza mianownikmęski osobowy
Księżopolskipojedyncza wołaczmęski osobowy
Księżopolskichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Księżopolskichmnoga biernikmęski osobowy
Księżopolskichmnoga miejscownikmęski osobowy
Księżopolskiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Księżopolskiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Księżopolskiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Księżopolskiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Księżopolskiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Księżopolskiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Księżopolskimmnoga celownikmęski osobowy
Księżopolskimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Księżopolskimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Księżopolskimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz