ksi-ęgar-czy-kom

księgarczykom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: księgarczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
księgarczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
księgarczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
księgarczykapojedyncza biernikmęski osobowy
księgarczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
księgarczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
księgarczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
księgarczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
księgarczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
księgarczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
księgarczykommnoga celownikmęski osobowy
księgarczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
księgarczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
księgarczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
księgarczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
księgarczykówmnoga biernikmęski osobowy
księgarczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
księgarczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz