kręta-czu-nia

krętaczunia (nazwa pospolita) rzeczownik pogard.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: krętaczunio

słowoliczbaprzypadekrodzaj
krętaczuniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
krętaczuniapojedyncza biernikmęski osobowy
krętaczuniachmnoga miejscownikmęski osobowy
krętaczuniamimnoga narzędnikmęski osobowy
krętaczuniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
krętaczuniemnoga biernikmęski zwierzęcy
krętaczuniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
krętaczuniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
krętaczuniopojedyncza mianownikmęski osobowy
krętaczuniommnoga celownikmęski osobowy
krętaczuniowipojedyncza celownikmęski osobowy
krętaczuniowiemnoga mianownikmęski osobowy
krętaczuniowiemnoga wołaczmęski osobowy
krętaczuniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
krętaczuniówmnoga biernikmęski osobowy
krętaczuniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
krętaczuniupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz