kręta-czu

krętaczu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: krętacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
krętaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
krętaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
krętaczapojedyncza biernikmęski osobowy
krętaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
krętaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
krętaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
krętaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
krętaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
krętaczemnoga mianownikmęski osobowy
krętaczemnoga wołaczmęski osobowy
krętaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
krętaczommnoga celownikmęski osobowy
krętaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
krętaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
krętaczówmnoga biernikmęski osobowy
krętaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
krętaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
krętaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
krętaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz