króle-wi-ca

królewica (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: królewic

słowoliczbaprzypadekrodzaj
królewicpojedyncza mianownikmęski osobowy
królewicapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
królewicapojedyncza biernikmęski osobowy
królewicachmnoga miejscownikmęski osobowy
królewicamimnoga narzędnikmęski osobowy
królewicemnoga mianownikmęski zwierzęcy
królewicemnoga biernikmęski zwierzęcy
królewicemnoga wołaczmęski zwierzęcy
królewicemnoga mianownikmęski osobowy
królewicemnoga wołaczmęski osobowy
królewicempojedyncza narzędnikmęski osobowy
królewicommnoga celownikmęski osobowy
królewicowipojedyncza celownikmęski osobowy
królewicówmnoga dopełniaczmęski osobowy
królewicówmnoga biernikmęski osobowy
królewicupojedyncza miejscownikmęski osobowy
królewicupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz