krze-mień

krzemień (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: krzemień

słowoliczbaprzypadekrodzaj
krzemienimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
krzemieniapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
krzemieniachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
krzemieniamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
krzemieniemnoga mianownikmęski rzeczowy
krzemieniemnoga biernikmęski rzeczowy
krzemieniemnoga wołaczmęski rzeczowy
krzemieniempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
krzemieniommnoga celownikmęski rzeczowy
krzemieniowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
krzemieniupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
krzemieniupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
krzemieńpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
krzemieńpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Krzemień (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Krzemień

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Krzemieniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Krzemieniapojedyncza biernikmęski osobowy
Krzemieniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Krzemieniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Krzemieniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Krzemieniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Krzemieniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Krzemieniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Krzemieniommnoga celownikmęski osobowy
Krzemieniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Krzemieniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Krzemieniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Krzemieniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Krzemieniówmnoga biernikmęski osobowy
Krzemieniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Krzemieniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Krzemieńpojedyncza mianownikmęski osobowy

Krzemień (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Krzemień

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Krzemieńpojedyncza mnoga mianownikżeński
Krzemieńpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Krzemieńpojedyncza mnoga celownikżeński
Krzemieńpojedyncza mnoga biernikżeński
Krzemieńpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Krzemieńpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Krzemieńpojedyncza mnoga wołaczżeński

Krzemień (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Krzemień

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Krzemienimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Krzemieniapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Krzemieniachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Krzemieniamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Krzemieniemnoga mianownikmęski rzeczowy
Krzemieniemnoga biernikmęski rzeczowy
Krzemieniemnoga wołaczmęski rzeczowy
Krzemieniempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Krzemieniommnoga celownikmęski rzeczowy
Krzemieniowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Krzemieniupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Krzemieniupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
Krzemieńpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Krzemieńpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz