krze-mie-nie-wian

krzemieniewian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: krzemieniewianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
krzemieniewianmnoga dopełniaczmęski osobowy
krzemieniewianmnoga biernikmęski osobowy
krzemieniewianachmnoga miejscownikmęski osobowy
krzemieniewianamimnoga narzędnikmęski osobowy
krzemieniewianiemnoga mianownikmęski osobowy
krzemieniewianiemnoga wołaczmęski osobowy
krzemieniewianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
krzemieniewianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
krzemieniewianinapojedyncza biernikmęski osobowy
krzemieniewianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
krzemieniewianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
krzemieniewianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
krzemieniewianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
krzemieniewianommnoga celownikmęski osobowy
krzemieniewianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
krzemieniewianymnoga biernikmęski zwierzęcy
krzemieniewianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz