kro-ścien-czan

krościenczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: krościenczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
krościenczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
krościenczanmnoga biernikmęski osobowy
krościenczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
krościenczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
krościenczaniemnoga mianownikmęski osobowy
krościenczaniemnoga wołaczmęski osobowy
krościenczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
krościenczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
krościenczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
krościenczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
krościenczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
krościenczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
krościenczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
krościenczanommnoga celownikmęski osobowy
krościenczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
krościenczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
krościenczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz