krnąbr-ni-ka-mi

krnąbrnikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: krnąbrnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
krnąbrnicymnoga mianownikmęski osobowy
krnąbrnicymnoga wołaczmęski osobowy
krnąbrnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
krnąbrnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
krnąbrnikapojedyncza biernikmęski osobowy
krnąbrnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
krnąbrnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
krnąbrnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
krnąbrnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
krnąbrnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
krnąbrnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
krnąbrnikommnoga celownikmęski osobowy
krnąbrnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
krnąbrnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
krnąbrnikówmnoga biernikmęski osobowy
krnąbrnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
krnąbrnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz