kre-to-ni-ku

kretoniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kretonik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kretonikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kretonikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kretonikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kretonikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kretonikimnoga mianownikmęski rzeczowy
kretonikimnoga biernikmęski rzeczowy
kretonikimnoga wołaczmęski rzeczowy
kretonikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kretonikommnoga celownikmęski rzeczowy
kretonikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kretonikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kretonikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kretonikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kretonikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz