kraj-czo-stwo

krajczostwo (nazwa pospolita) rzeczownik daw.;hist.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: krajczostwo

słowoliczbaprzypadekrodzaj
krajczostwamnoga dopełniaczmęski osobowy
krajczostwamnoga biernikmęski osobowy
krajczostwemmnoga narzędnikmęski osobowy
krajczostwomnoga mianownikmęski osobowy
krajczostwomnoga wołaczmęski osobowy
krajczostwumnoga celownikmęski osobowy
krajczostwumnoga miejscownikmęski osobowy

krajczostwo (nazwa pospolita) rzeczownik daw.;hist.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: krajczostwo

słowoliczbaprzypadekrodzaj
krajczostwmnoga dopełniacznijaki
krajczostwamnoga mianowniknijaki
krajczostwamnoga bierniknijaki
krajczostwamnoga wołacznijaki
krajczostwapojedyncza dopełniacznijaki
krajczostwachmnoga miejscowniknijaki
krajczostwamimnoga narzędniknijaki
krajczostwempojedyncza narzędniknijaki
krajczostwiepojedyncza miejscowniknijaki
krajczostwopojedyncza mianowniknijaki
krajczostwopojedyncza bierniknijaki
krajczostwopojedyncza wołacznijaki
krajczostwommnoga celowniknijaki
krajczostwupojedyncza celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz