kraj-cza-ku

krajczaku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: krajczak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
krajczakpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
krajczakpojedyncza biernikmęski rzeczowy
krajczakapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
krajczakachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
krajczakamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
krajczakimnoga mianownikmęski rzeczowy
krajczakimnoga biernikmęski rzeczowy
krajczakimnoga wołaczmęski rzeczowy
krajczakiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
krajczakommnoga celownikmęski rzeczowy
krajczakowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
krajczakówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
krajczakupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
krajczakupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz