ko-śćni-ce

kośćnice (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kośćnica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kośćnicmnoga dopełniaczżeński
kośćnicapojedyncza mianownikżeński
kośćnicachmnoga miejscownikżeński
kośćnicamimnoga narzędnikżeński
kośćnicąpojedyncza narzędnikżeński
kośćnicemnoga mianownikżeński
kośćnicemnoga biernikżeński
kośćnicemnoga wołaczżeński
kośćnicępojedyncza biernikżeński
kośćnicopojedyncza wołaczżeński
kośćnicommnoga celownikżeński
kośćnicypojedyncza celownikżeński
kośćnicypojedyncza miejscownikżeński
kośćnicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz