ko-śni-ce

kośnice (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kośnica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kośnicmnoga dopełniaczżeński
kośnicapojedyncza mianownikżeński
kośnicachmnoga miejscownikżeński
kośnicamimnoga narzędnikżeński
kośnicąpojedyncza narzędnikżeński
kośnicemnoga mianownikżeński
kośnicemnoga biernikżeński
kośnicemnoga wołaczżeński
kośnicępojedyncza biernikżeński
kośnicopojedyncza wołaczżeński
kośnicommnoga celownikżeński
kośnicypojedyncza celownikżeński
kośnicypojedyncza miejscownikżeński
kośnicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz