ko-ściu-czu-ki

Kościuczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kościuczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kościuczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kościuczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kościuczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Kościuczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kościuczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kościuczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kościuczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kościuczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kościuczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kościuczukommnoga celownikmęski osobowy
Kościuczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kościuczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kościuczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kościuczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kościuczukówmnoga biernikmęski osobowy
Kościuczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kościuczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz