ko-ście-ni

kościeni (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: koścień

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kościenimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kościeniapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kościeniachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kościeniamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kościeniemnoga mianownikmęski rzeczowy
kościeniemnoga biernikmęski rzeczowy
kościeniemnoga wołaczmęski rzeczowy
kościeniempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kościeniommnoga celownikmęski rzeczowy
kościeniowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kościeniupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kościeniupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kościeńpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kościeńpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz