ko-ścia-ńczu-ko-wie

Kościańczukowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kościańczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kościańczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kościańczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kościańczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Kościańczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kościańczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kościańczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kościańczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kościańczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kościańczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kościańczukommnoga celownikmęski osobowy
Kościańczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kościańczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kościańczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kościańczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kościańczukówmnoga biernikmęski osobowy
Kościańczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kościańczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz