ko-ściarz

kościarz (nazwa pospolita) rzeczownik przest.;rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kościarz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kościarzpojedyncza mianownikmęski osobowy
kościarzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kościarzapojedyncza biernikmęski osobowy
kościarzachmnoga miejscownikmęski osobowy
kościarzamimnoga narzędnikmęski osobowy
kościarzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
kościarzemnoga biernikmęski zwierzęcy
kościarzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
kościarzemnoga mianownikmęski osobowy
kościarzemnoga wołaczmęski osobowy
kościarzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kościarzommnoga celownikmęski osobowy
kościarzowipojedyncza celownikmęski osobowy
kościarzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kościarzupojedyncza wołaczmęski osobowy
kościarzymnoga dopełniaczmęski osobowy
kościarzymnoga biernikmęski osobowy
kościarzpojedyncza mianownikmęski osobowy
kościarzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kościarzapojedyncza biernikmęski osobowy
kościarzachmnoga miejscownikmęski osobowy
kościarzamimnoga narzędnikmęski osobowy
kościarzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
kościarzemnoga biernikmęski zwierzęcy
kościarzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
kościarzemnoga mianownikmęski osobowy
kościarzemnoga wołaczmęski osobowy
kościarzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kościarzommnoga celownikmęski osobowy
kościarzowipojedyncza celownikmęski osobowy
kościarzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kościarzówmnoga biernikmęski osobowy
kościarzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kościarzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Kościarz (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kościarz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kościarzpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kościarzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kościarzapojedyncza biernikmęski osobowy
Kościarzachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kościarzamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kościarzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kościarzemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kościarzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kościarzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kościarzommnoga celownikmęski osobowy
Kościarzowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kościarzowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kościarzowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kościarzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kościarzówmnoga biernikmęski osobowy
Kościarzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kościarzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Kościarz (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kościarz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kościarzpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kościarzpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kościarzpojedyncza mnoga celownikżeński
Kościarzpojedyncza mnoga biernikżeński
Kościarzpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kościarzpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kościarzpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz