ko-ńców

końców (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: koniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koniecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
koniecpojedyncza biernikmęski rzeczowy
końcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
końcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
końcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
końcemnoga mianownikmęski rzeczowy
końcemnoga biernikmęski rzeczowy
końcemnoga wołaczmęski rzeczowy
końcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
końcommnoga celownikmęski rzeczowy
końcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
końcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
końcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
końcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Końców (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Koniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Koniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
Końcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Końcapojedyncza biernikmęski osobowy
Końcachmnoga miejscownikmęski osobowy
Końcamimnoga narzędnikmęski osobowy
Końcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Końcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Końcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Końcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Końcommnoga celownikmęski osobowy
Końcowipojedyncza celownikmęski osobowy
Końcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Końcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Końcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Końcówmnoga biernikmęski osobowy
Końcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Końcupojedyncza wołaczmęski osobowy

Końców (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Koniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Koniecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Koniecpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Końcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Końcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Końcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Końcemnoga mianownikmęski rzeczowy
Końcemnoga biernikmęski rzeczowy
Końcemnoga wołaczmęski rzeczowy
Końcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Końcommnoga celownikmęski rzeczowy
Końcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Końcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Końcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Końcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Końców (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Końca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Końcapojedyncza mianownikmęski osobowy
Końcachmnoga miejscownikmęski osobowy
Końcamimnoga narzędnikmęski osobowy
Końcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Końcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Końcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Końcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Końcępojedyncza biernikmęski osobowy
Końcopojedyncza wołaczmęski osobowy
Końcommnoga celownikmęski osobowy
Końcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Końcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Końcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Końcówmnoga biernikmęski osobowy
Końcypojedyncza celownikmęski osobowy
Końcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
Końcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz