ko-ńcza-la

Kończala (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kończal

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kończalpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kończalapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kończalapojedyncza biernikmęski osobowy
Kończalachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kończalamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kończalemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kończalemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kończalemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kończalempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kończalommnoga celownikmęski osobowy
Kończalowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kończalowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kończalowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kończalówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kończalówmnoga biernikmęski osobowy
Kończalupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kończalupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz