ko-ńcza-ka

Kończaka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kończak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kończakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kończakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kończakapojedyncza biernikmęski osobowy
Kończakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kończakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kończakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kończakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kończakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kończakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kończakommnoga celownikmęski osobowy
Kończakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kończakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kończakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kończakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kończakówmnoga biernikmęski osobowy
Kończakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kończakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz