ko-łłąta-je

Kołłątaje (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kołłątaj

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kołłątajpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kołłątajapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kołłątajapojedyncza biernikmęski osobowy
Kołłątajachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kołłątajamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kołłątajemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kołłątajemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kołłątajemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kołłątajemnoga mianownikmęski osobowy
Kołłątajemnoga wołaczmęski osobowy
Kołłątajempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kołłątajommnoga celownikmęski osobowy
Kołłątajowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kołłątajowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kołłątajowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kołłątajówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kołłątajówmnoga biernikmęski osobowy
Kołłątajupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kołłątajupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz