ko-łąta-je

Kołątaje (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kołątaj

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kołątajpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kołątajapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kołątajapojedyncza biernikmęski osobowy
Kołątajachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kołątajamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kołątajemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kołątajemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kołątajemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kołątajempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kołątajommnoga celownikmęski osobowy
Kołątajowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kołątajowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kołątajowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kołątajówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kołątajówmnoga biernikmęski osobowy
Kołątajupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kołątajupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz