ko-ła-czy-czan

kołaczyczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kołaczyczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kołaczyczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
kołaczyczanmnoga biernikmęski osobowy
kołaczyczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
kołaczyczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
kołaczyczaniemnoga mianownikmęski osobowy
kołaczyczaniemnoga wołaczmęski osobowy
kołaczyczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
kołaczyczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kołaczyczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
kołaczyczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kołaczyczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kołaczyczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kołaczyczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
kołaczyczanommnoga celownikmęski osobowy
kołaczyczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kołaczyczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
kołaczyczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz