ko-twis

Kotwis (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kotwis

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kotwispojedyncza mianownikmęski osobowy
Kotwisapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kotwisapojedyncza biernikmęski osobowy
Kotwisachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kotwisamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kotwisempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kotwisiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kotwisiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Kotwisommnoga celownikmęski osobowy
Kotwisowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kotwisowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kotwisowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kotwisówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kotwisówmnoga biernikmęski osobowy
Kotwisymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kotwisymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kotwisymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Kotwis (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kotwis

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kotwispojedyncza mnoga mianownikżeński
Kotwispojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kotwispojedyncza mnoga celownikżeński
Kotwispojedyncza mnoga biernikżeński
Kotwispojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kotwispojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kotwispojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz