ko-tu-łów

Kotułów (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kotuła

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kotulepojedyncza celownikmęski osobowy
Kotulepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kotułapojedyncza mianownikmęski osobowy
Kotułachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kotułamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kotułąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kotułępojedyncza biernikmęski osobowy
Kotułopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kotułommnoga celownikmęski osobowy
Kotułowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kotułowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kotułówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kotułówmnoga biernikmęski osobowy
Kotułymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kotułymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kotułymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kotułypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz