ko-stuś

kostuś (nazwa pospolita) rzeczownik char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kostusia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kostusimnoga dopełniaczżeński
kostusipojedyncza celownikżeński
kostusipojedyncza miejscownikżeński
kostusipojedyncza dopełniaczżeński
kostusiapojedyncza mianownikżeński
kostusiachmnoga miejscownikżeński
kostusiamimnoga narzędnikżeński
kostusiąpojedyncza narzędnikżeński
kostusiemnoga mianownikżeński
kostusiemnoga biernikżeński
kostusiemnoga wołaczżeński
kostusiępojedyncza biernikżeński
kostusiommnoga celownikżeński
kostusiupojedyncza wołaczżeński
Kostusimnoga dopełniaczżeński
Kostusipojedyncza celownikżeński
Kostusipojedyncza miejscownikżeński
Kostusipojedyncza dopełniaczżeński
Kostusiapojedyncza mianownikżeński
Kostusiachmnoga miejscownikżeński
Kostusiamimnoga narzędnikżeński
Kostusiąpojedyncza narzędnikżeński
Kostusiemnoga mianownikżeński
Kostusiemnoga biernikżeński
Kostusiemnoga wołaczżeński
Kostusiępojedyncza biernikżeński
Kostusiommnoga celownikżeński
Kostusiupojedyncza wołaczżeński
Kostuśmnoga dopełniaczżeński
kostuśmnoga dopełniaczżeński

Kostuś (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kostuś

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kostusiapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kostusiapojedyncza biernikmęski osobowy
Kostusiachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kostusiamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kostusiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kostusiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kostusiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kostusiemnoga mianownikmęski osobowy
Kostusiemnoga wołaczmęski osobowy
Kostusiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kostusiommnoga celownikmęski osobowy
Kostusiowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kostusiowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kostusiowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kostusiówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kostusiówmnoga biernikmęski osobowy
Kostusiupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kostusiupojedyncza wołaczmęski osobowy
Kostuśpojedyncza mianownikmęski osobowy

Kostuś (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kostuś

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kostusiapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kostusiapojedyncza biernikmęski osobowy
Kostusiachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kostusiamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kostusiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kostusiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kostusiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kostusiemnoga mianownikmęski osobowy
Kostusiemnoga wołaczmęski osobowy
Kostusiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kostusiommnoga celownikmęski osobowy
Kostusiowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kostusiowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kostusiowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kostusiówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kostusiówmnoga biernikmęski osobowy
Kostusiupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kostusiupojedyncza wołaczmęski osobowy
Kostuśpojedyncza mianownikmęski osobowy

Kostuś (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kostuś

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kostuśpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kostuśpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kostuśpojedyncza mnoga celownikżeński
Kostuśpojedyncza mnoga biernikżeński
Kostuśpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kostuśpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kostuśpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz