ko-stu-ro-wie

Kosturowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kostur

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kosturpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kosturapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kosturapojedyncza biernikmęski osobowy
Kosturachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kosturamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kosturempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kosturommnoga celownikmęski osobowy
Kosturowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kosturowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kosturowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kosturówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kosturówmnoga biernikmęski osobowy
Kosturymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kosturymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kosturymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kosturzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kosturzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz