ko-stur-ko-wie

Kosturkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kosturek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kosturekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kosturkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kosturkapojedyncza biernikmęski osobowy
Kosturkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kosturkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kosturkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kosturkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kosturkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kosturkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kosturkommnoga celownikmęski osobowy
Kosturkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kosturkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kosturkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kosturkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kosturkówmnoga biernikmęski osobowy
Kosturkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kosturkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz