ko-strze-bów

Kostrzebów (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kostrzeba

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kostrzebapojedyncza mianownikmęski osobowy
Kostrzebachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kostrzebamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kostrzebąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kostrzebępojedyncza biernikmęski osobowy
Kostrzebiepojedyncza celownikmęski osobowy
Kostrzebiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kostrzebopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kostrzebommnoga celownikmęski osobowy
Kostrzebowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kostrzebowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kostrzebówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kostrzebówmnoga biernikmęski osobowy
Kostrzebymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kostrzebymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kostrzebymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kostrzebypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz