ko-stro-wie

Kostrowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kostro

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kostrachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kostramimnoga narzędnikmęski osobowy
Kostrąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kostrępojedyncza biernikmęski osobowy
Kostropojedyncza mianownikmęski osobowy
Kostropojedyncza wołaczmęski osobowy
Kostrommnoga celownikmęski osobowy
Kostrowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kostrowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kostrówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kostrówmnoga biernikmęski osobowy
Kostrymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kostrymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kostrymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kostrypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kostrzepojedyncza celownikmęski osobowy
Kostrzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz