ko-storz

Kostorz (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kostorz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kostorzpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kostorzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kostorzapojedyncza biernikmęski osobowy
Kostorzachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kostorzamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kostorzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kostorzemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kostorzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kostorzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kostorzommnoga celownikmęski osobowy
Kostorzowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kostorzowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kostorzowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kostorzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kostorzówmnoga biernikmęski osobowy
Kostorzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kostorzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Kostorz (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kostorz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kostorzpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kostorzpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kostorzpojedyncza mnoga celownikżeński
Kostorzpojedyncza mnoga biernikżeński
Kostorzpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kostorzpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kostorzpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz