ko-sto-mło-cian

kostomłocian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kostomłocianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kostomłocianmnoga dopełniaczmęski osobowy
kostomłocianmnoga biernikmęski osobowy
kostomłocianachmnoga miejscownikmęski osobowy
kostomłocianamimnoga narzędnikmęski osobowy
kostomłocianiemnoga mianownikmęski osobowy
kostomłocianiemnoga wołaczmęski osobowy
kostomłocianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
kostomłocianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kostomłocianinapojedyncza biernikmęski osobowy
kostomłocianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kostomłocianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kostomłocianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kostomłocianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
kostomłocianommnoga celownikmęski osobowy
kostomłocianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kostomłocianymnoga biernikmęski zwierzęcy
kostomłocianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz