ko-rzen-nia-na-mi

korzennianami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: korzennianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
korzennianmnoga dopełniaczmęski osobowy
korzennianmnoga biernikmęski osobowy
korzennianachmnoga miejscownikmęski osobowy
korzennianamimnoga narzędnikmęski osobowy
korzennianiemnoga mianownikmęski osobowy
korzennianiemnoga wołaczmęski osobowy
korzennianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
korzennianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
korzennianinapojedyncza biernikmęski osobowy
korzennianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
korzennianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
korzennianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
korzennianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
korzennianommnoga celownikmęski osobowy
korzennianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
korzennianymnoga biernikmęski zwierzęcy
korzennianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz