ko-ryn-ta

Korynta (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Korynt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Korynciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Korynciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Koryntpojedyncza mianownikmęski osobowy
Koryntapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Koryntapojedyncza biernikmęski osobowy
Koryntachmnoga miejscownikmęski osobowy
Koryntamimnoga narzędnikmęski osobowy
Koryntempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Koryntommnoga celownikmęski osobowy
Koryntowipojedyncza celownikmęski osobowy
Koryntowiemnoga mianownikmęski osobowy
Koryntowiemnoga wołaczmęski osobowy
Koryntówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Koryntówmnoga biernikmęski osobowy
Koryntymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Koryntymnoga biernikmęski zwierzęcy
Koryntymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz