ko-ru-bo-wie

Korubowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Koruba

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Korubapojedyncza mianownikmęski osobowy
Korubachmnoga miejscownikmęski osobowy
Korubamimnoga narzędnikmęski osobowy
Korubąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Korubępojedyncza biernikmęski osobowy
Korubiepojedyncza celownikmęski osobowy
Korubiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Korubopojedyncza wołaczmęski osobowy
Korubommnoga celownikmęski osobowy
Korubowiemnoga mianownikmęski osobowy
Korubowiemnoga wołaczmęski osobowy
Korubówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Korubówmnoga biernikmęski osobowy
Korubymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Korubymnoga biernikmęski zwierzęcy
Korubymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Korubypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz